Brzuch Paryża

Emile Zola to jeden z filarów światowej literatury realistycznej, twórca i teoretyk naturalizmu, zapalony badacz życia codziennego, zapalony działacz na rzecz praw człowieka i publicysta. Jego najsłynniejszym dziełem jest epokowy dwudziestotomowy cykl „Rugon-Macquart”, odsłaniający czytelnikowi nieskończoną panoramę ludzkich wad i cnót w scenerii Drugiego Cesarstwa. To autentyczna encyklopedia życia Paryża i prowincji francuskich na przykładzie kilku pokoleń jednej rodziny. „Brzuch Paryża” to jedna z najsłynniejszych powieści z serii. Napisana w 1873 roku i opublikowana w Rosji w tym samym roku w anonimowym tłumaczeniu, powieść zapoczątkowała popularność Emila Zoli wśród rosyjskich czytelników. Przewrót polityczny, który wyniósł do władzy Napoleona III, tragicznie zmienił losy wielu ludzi. Skromny nauczyciel Florent, który bezinteresownie wychowuje młodszego brata, podczas zamieszek zostaje przez pomyłkę wzięty za przeciwnika nowego reżimu i skazany na ciężkie roboty. Kilka lat później, ryzykując życiem, Florent ucieka przed ciężką pracą i przybywa do Paryża, pośrodku którego znajduje się ogromny Rynek Centralny, Brzuch Paryża, źródło i symbol sytości i zadowolenia - głównych cnót Drugiej Imperium, które jest podejrzliwe wobec głodnych idealistów...