Bataliony proszą ognia

Działanie powieści Jurija Bondariewa (1924 – 2020) „Bataliony proszą ognia” rozgrywa się na Ukrainie w 1943 roku. Dwa bataliony 85. pułku strzelców muszą przeprawić się przez Dniepr, stworzyć przyczółek w rejonie wsi Nowomichajłówka w celu dalszego rozwinięcia natarcia dywizji. Batalionom wydano rozkaz: umocniwszy się na przyczółku, nawiązawszy walki, nadać sygnał dywizji „prosimy ognia”, po czym całkowita artyleria dywizyjna miała zadać cios wroga. Ale podczas natarcia dowódca armii wydaje rozkaz przerzucenia artylerii dywizyjnej na inny kierunek, a „…bataliony mają trzymać się do ostatniego tchu swoimi środkami ognia”. Na próżno bataliony, rozpoczynając nierówną walkę w niemieckim tyłach, prosiły o ogień! Czy rozkaz dowództwa, skazujący ludzi na pewną śmierć, był błędem czy manewrem wojskowym, zbliżającym do wielkiego zwycięstwa?