Natsume Sōseki (1867 - 1916) - jeden z najsłynniejszych japońskich pisarzy końca XIX - początku XX wieku. Uważali go za swojego nauczyciela tacy koronowani mistrzowie japońskiej literatury, jak Ryūnosuke Akutagawa, Osamu Dazai, Yasunari Kawabata. Autor licznych powieści i nowel, przenikliwy krytyk, utalentowany poeta i samodzielny artysta, pozostawił wyraźny ślad w kulturze epoki Meiji - skomplikowanej periody japońskiej historii, w którym stara, tradycyjna kultura weszła w konflikt z nowoczesną zachodnią.
Był jednym z najlepiej wykształconych przedstawicieli zupełnie zepchniętej do europę japońskiej inteligencji początku XX wieku. I zarazem - typowym Japończykiem. Zawsze nazywa się go "edokko" - "rodowitym edocyjczykiem", czyli człowiekiem, i z urodzenia, i z gustami, i z charakterem należącym do miasta Tokio, w przeszłości - starej shogunatowej stolicy Edo. Ta podwójność pozwoliła mu stworzyć swój niepowtarzalny styl literacki, który do dziś przyciąga współczesnych czytelników.
Wchodzące w ten tom trzy powieści Natsume Sōseki - "Sanshiro", "Potem" i "Wrota", stanowiące swoistą trylogię, słusznie uważane są za szczyt jego twórczości, które i teraz wywiera potężny wpływ na literackie życie współczesnej Japonii.
