Listy

Niezliczone informacje o Rzymie pierwszego wieku naszej ery dotarły do nas dzięki Listom Pliniusza Młodszego (ok. 61-113/114). Po wczesnej śmierci ojca, został on adoptowany przez wujka - Pliniusza Starszego, twórcę słynnej "Historii naturalnej". Młodzieniec otrzymał doskonałe wykształcenie, co później pozwoliło mu zajmować znaczące stanowiska w Rzymie i prowincjach. Praktykował jako adwokat u trzech cesarzy - Domicjana, Nerwy i Trajana. Z ostatnim korespondował, podobnie jak z tymi, którzy byli jego naukowymi współczesnymi - Swetoniuszem, Marcjalem, Tacytem. Pliniusz Młodszy sam zgrupował listy w tomy do publikacji, prawdopodobnie zdając sobie sprawę z ich znaczenia dla historii tych świadectw. Tak więc ciekawy czytelnik i dzisiaj, prawie dwa tysiące lat później, może dowiedzieć się z nich o pierwszych wspólnotach chrześcijańskich, o erupcji Wezuwiusza w sierpniu 79 roku, która kosztowała życie Pliniuszowi Starszemu, o codziennych drobiazgach rzymskiego życia, o urządzeniu władzy państwowej i wielu innych rzeczach.