Visconti. Historia i mit. Piękno i śmierć

Lucchino Visconti na początku kariery stał się jednym z ideologów neorealizmu, a później wyszedł daleko poza to kierunek. Krytyk filmowy i filmoznawca Andriej Plachow opowiada o Viscontim nie tylko jako o paradoksalnym reżyserze, ale i jako o twórcy mitów — «lampart» światowej kultury w epoce jej schyłku. Równocześnie z tym, książka o Viscontim, który jeszcze w latach studenckich stał się ulubionym reżyserem autora, — skrajnie osobiste wyrażenie: Plachow zwraca się w niej do tekstów swojego nauczyciela, jednego z wiodących krytyków filmowych lat 60., Wery Wasilievny Szytowej. Rozmyślania Plachowa i Szytowej o włoskim reżyserze — rozmowa, w której dzięki Viscontiem łączą się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.