Sato

Na wizytę u psychologa przyprowadzają pięcioletniego chłopca: Kostya twierdzi, że jest wziętym do niewoli kontradmirałem Sato, dowódcą korpusu karnego. Jego wolność jest ograniczona: musi żyć według określonego harmonogramu, nosić rajstopy i jeść brokuły. Przy tym jest zdumiewająco zorganizowany i erudycyjny jak na swój wiek, a jego poczucie humoru bynajmniej nie jest dziecięce. Wydarzenia powieści rozgrywają się na przestrzeni dwunastu lat — aż do osiągnięcia pełnoletności przez głównego bohatera. Czytelnik musi się zastanowić: czy Kostya cierpi na dysocjacyjne zaburzenie tożsamości — czy Sato naprawdę istnieje?