Wygnani

Zapoznać się z całą książką w wersji elektronicznej można pod linkiem na stronie SZKEO RF. Prezentowe ilustrowane wydanie zostało wydrukowane na krajowym, grubym, pigmentowanym papierze książkowym z zakładką lśniącego jednego koloru i główką w tym samym kolorze.

W powieści historycznej Artura Conana Doyle'a "Wygnani" opisane są wydarzenia we Francji pod koniec XVII wieku. Przemiany sił i sytuacja polityczna w kraju, którym rządzi Ludwik XIV i jego nowa faworytka, markiza de Maintenon, zmuszają głównych bohaterów książki do podjęcia trudnego wyboru i zamiany Starego Świata na Nowy, gdzie szpadę zastępuje karabin, a właściciel pudrowanej peruki może zostać oskalpowany. Tłumaczenie powieści jest publikowane według wydania P. P. Sojkina z 1928 roku z dodaniem pominiętego 31 rozdziału. Książkę zdobią ilustracje dwóch artystów: Francuza Charlesa Joua i Szweda Ture de Tulstrupa, który przeprowadził się do USA.

Powieść przygodowa "Wygnani" została napisana przez Artura Conana Doyle'a pod koniec XIX wieku. Książka została opublikowana w 1892 roku i od razu przyciągnęła uwagę europejskich czytelników. W pierwszej części powieści opisano wydarzenia, które miały miejsce we Francji pod koniec XVII wieku. O okresie panowania Ludwika XIV napisano wiele, a powieść budziła większe zainteresowanie drugą częścią, w której Doyle barwnie opisuje przygody swoich bohaterów w Nowym Świecie, do którego zmusiły ich okoliczności. Dla większości mieszkańców starej, dobrej Europy Ameryka wciąż pozostawała egzotycznym krajem, a jej niedawna historia, pełna krwawych starć z Indianami, tym bardziej budziła żywe zainteresowanie publik. To właśnie Doyle zaspokajał, opisując "wojny bobrowe" osadników z Irokazami, dzikie, bezkresne lasy Kanady i wszelkie trudności życia pod gołym niebem.

Pracując nad "Wygnanymi", Artur Conan Doyle wchodził w swoiste literackie współzawodnictwo z Jamesem Fenimore Cooperem, którego powieści "Tropiciel" i "Zwierzołap" w tym czasie zyskały niesamowitą popularność. Ich sukces był fenomenalny, ponieważ Cooper pisał o tym, co dobrze znał od dziecka - o dzikiej przyrodzie Ameryki Północnej i jej pionierach. "Wygnani" stały się godną odpowiedzi na tę literaturę. Sam Doyle uważał tę książkę za jeden ze swoich najlepszych powieści historyczno-przygodowych.

Bezpośredni wgląd w opisane w książce wydarzenia umożliwiają ilustracje dwóch artystów, których prace zdobią to wydanie - Francuza Charlesa Joua i Amerykanina ze szwedzkimi korzeniami Ture de Tulstrupa. Joua urodził się w 1866 roku, w jednym z przedmieść Paryża, i bardzo wcześnie zainteresował się rysowaniem. Uczył się malarstwa w warsztatach Georges'a Clairina i Henri'ego Renoux. W 1894 roku, razem ze swoją żoną, malarką-symbolistką Louisą Debord, Charles otworzył swoją pracownię w Paryżu. Do ilustrowania książek Joua zaangażował znany francuski bibliofil i wydawca Henri Beraldiego. W drugiej połowie życia Joua został prezydentem sekcji grafiki Krajowego Towarzystwa Sztuk Pięknych.

De Tulstrup był o osiemnaście lat starszy od Joua. Urodził się w Sztokholmie i najpierw robił karierę wojskową - ukończył stołeczną Królewską Akademię Wojskową, a potem w Paryżu wstąpił do Legionu Cudzoziemskiego i służył w Afryce Północnej. Jednak później w życiu Ture przeszedł radykalny zwrot - porzucił służbę, najpierw wyjechał do Kanady, a następnie przeniósł się do USA, gdzie zaczął współpracować z wieloma czasopismami i gazetami, wykonując dla nich rysunki głównie na tematy wojskowo-historyczne. W szczególności de Tulstrup był autorem dużej serii prac poświęconych Wojnie Domowej w USA i życiu w Wirginii w połowie XVIII wieku.