Przeklęci i zabici

W 1942 roku osiemnastoletni młodzieniec Wiktor Astafjew poszedł jako ochotnik na front. Służył na pierwszej linii, przeszedł kilka ciężkich ran, został odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy i medalem „Za odwagę”, a w 1945 roku został zdemobilizowany w stopniu „szeregowego”. Wojna widziana oczami prostego żołnierza — jednego z setek tysięcy, codziennie walczących ze śmiercią w nieludzkich warunkach — jest centralnym tematem twórczości wybitnego rosyjskiego pisarza Wiktora Astafjewa. Powieść „Przeklęci i zabici” jest wynikiem wieloletnich refleksji i jednym z najbardziej dramatycznych, tragicznych i prawdziwych opowiadań o wojnie jako „zbrodni przeciwko rozumowi”. Przenikliwe szczerość pisarza, jego bezkompromisowa niechęć do ukrywania „niewygodnych” faktów i upiększania surowej prawdy, przekazując własne wspomnienia i pamięć poległych, zdobyły dziełom Astafjewa miłość milionów czytelników.