Strażniczka opowieści

Nie pamięta, jak zaczęła się jej kolekcja. Może od urwanego fragmentu rozmowy, przypadkowo usłyszanego, gdy myła zlew w kuchni? Janice zauważyła, że ludzie opowiadają jej o sobie, podczas gdy ona ściera kurz w salonie lub rozmraża lodówkę, i od pewnego momentu zaczęła nasłuchiwać, wgłębiać się w te historie, zbierać i przechowywać je... Tylko w ten sposób można naprawdę poznać ludzi i zrozumieć, jakie społeczeństwo cię otacza. Nikt jednak nie interesował się życiem Janice, dopóki nie zaczęła pracować u pani Bi. Jednak zdaniem Janice, nie ma nic do opowiedzenia. Ale pani Bi, w swoich dziewięćdziesięciu dwóch latach, jest mądra i przenikliwa, podejrzewa, że historia Janice zasługuje na szczególną uwagę...