Tatuaże. Niezatarte znaki jako źródło historyczne

Książka «Tatuaże. Niezatarte znaki jako źródło historyczne» — unikalna okazja, by zobaczyć, jak symbole, rysunki i wzory na ciele człowieka były odzwierciedleniem wydarzeń historycznych, tradycji kulturowych i osobistej tożsamości. Dlaczego ta starożytna forma wyrazu artystycznego mocno zakorzeniła się w kulturach różnych epok? Przecież w przeciwieństwie do innych sposobów zmiany swojego wyglądu — fryzury czy makijażu — tatuaż pozostaje na ciele na zawsze. Nie bez powodu w starożytności traktowano go bardzo poważnie. Tak, mieszkańcy Borneo wierzyli, że ich rysunki — pochodnie, oświetlające drogę duszom w ciemności królestwa umarłych; Grecy i Rzymianie używali tatuaży jako kary; dla scytyjskich Altagów tatuaż był ucieleśnieniem świętego tekstu. A jak wyjaśnić współczesną popularność mody cielesnej? To pytanie autor również nie pomija. Badania tatuaży pomagają lepiej zrozumieć symboliczny język, którym ludzie wyrażali swoje marzenia, wierzenia i status. Często te obrazy to żywe historie, opowiadające nam o przeszłości.