Płomienie gwiezdnych dróg

«Ostatni przeklęty poeta, spóźniłem się o sto lat» – brzmi trochę pretensjonalnie, ale naprawdę odczuwam pokrewieństwo swojego twórczości zarówno z poezją Johna Miltona, J.G. Byrona, jak i z wierszami Charles'a Baudelaire'a, Artyura Rimbaud i innych poetów. Piszę wiersze w gatunku Ciemnej Romantyki. Uważam się za kontynuatora tej tradycji «przeklętych poetów» i tak się nazywam, mimo że żyję w zupełnie innym czasie.

Dla mnie Ciemna Romantyka – to szczególne widzenie świata, pewien piąty… nie, chyba Pramateriał. Przecież Ciemność jest pierwotna, a Romantyzm i Romantyka – to nie tylko styl w sztuce, ale i szczególność postrzegania. Jej niewidzialnymi drogami, niczym cienkimi promieniami tajemniczego słońca, przeniknięte jest całe moje twórczość.