Jogini-tantra

Jogini-tantra – najważniejsza tantra bengalsko-assamskiej tradycji „lewej ręki”, która w dużej mierze kontynuuje linię pojawiającą się kilka wieków wcześniej w Kalika-puranie. Jogini-tantra została sporządzona w XVI wieku w Asamie, który od czasów niepamiętnych był centrum czci Bogini. Samo słowo „jogini” może mieć kilka znaczeń, będąc zarówno jednym z imion Bogini, jak i nazwą młodszych żeńskich boskich bytów, które tworzą jej świt, oraz kobiet praktykujących magię i/lub jogę. Dzieło składa się z dwóch rozdziałów. Kilka rozdziałów pierwszej części poświęcone jest przepisom tantrycznej magii. Ponadto zawiera informacje na temat różnych rodzajów sadhany (praktyki religijnej tantryków), w tym słynnego rytuału pięciu „M”. Unikalność pierwszej części nadaje to, że znaczną część zajmuje narracja mitologiczna (na przykład opowiedziana jest historia pojedynku Bogini z demonem Ghorą, w którego postaci wciela się jej mąż Shiva), co jest całkowicie nietypowe dla tantry, przy czym wiele zawartych tu podań ma całkowicie unikalny charakter. Drugi rozdział Jogini-tantry stanowi geograficzny opis świętych miejsc Kamarupy.