Drzewo czasu

«...Będę mówić o świecie, o którym już nikt nie pamięta. Współcześni oświeceni, o ile mi wiadomo, do niego nie dotrą. Jak nazywał się u pierwszych buddystów, nie wiem, dlatego będę go nazywać terminem z buddyjskiej teorii, w którą przekształciła się rzeczywistość. Zachodzi dziwna rzecz: im więcej różnorodnych informacji na temat samorealizacji staje się dostępnych, tym sztywniejsza jest wizja świata. Przy czym ta średnia składnia z wypowiedzi wizji świata przyjmowana jest na wiarę, ponieważ niewiele osób może ją zweryfikować. . .Informacja dla wszystkich: życie każdego na tej planecie jest skończone. Nie pomoże ani podbój, ani wiara w odroczoną nieśmiertelność, ani zamykanie oczu i odwracanie się od tego faktu. Czy można poprawić taki stan rzeczy? Mówię — tak».