Apoteoza bezpodstawności

Lew Izakowicz Szestow (1866-1938) – rosyjski myśliciel, pisarz, historyk literatury; jego filozoficzne poglądy ukształtowały się pod wpływem Dostojewskiego i Nietzschego. L. Szestow wchodził w elitę zachodniej myśli swojego czasu: rozmawiał z E. Husserlem, K. Levi-Straussem, M. Schelerem i M. Heideggerem. «Apoteoza bezpodstawności (próba adogmatycznego myślenia)» została opublikowana w 1905 roku i wywołała najostrzejsze spory i najbardziej przeciwstawne oceny w kręgach intelektualnych Moskwy i Petersburga. To właśnie ta praca stała się filozoficznym manifestem Szestowa; stawia w niej pytania o ograniczoność i niedostateczność naukowego poznania, brak zaufania do ogólnych idei i systemów, odrzucenie formalnej moralności, uniwersalnych norm etycznych i światopoglądów, które zasłaniają rzeczywistą rzeczywistość w całej jej piękności i różnorodności.