Hierarchia Nieba i Ziemi. Tom I

«Hierarchia Nieba i Ziemi» — fundamentalne dzieło D. E. Hardinga (1909–2007), stanowiące rewolucyjny wkład w nową kosmologię.

Przeprowadzając samodzielne badania, stosując do siebie metodę naukową, w Centrum, Harding odkrył, że był pusty, pozbawiony materii, pozbawiony umysłu — jednak ta pustka była świadoma i obejmowała wszystko. I chociaż idea centrum sugerowała pewien punkt, badanie pokazało, że ta centralna świadomość jest wszędzie i napełnia życiem każdy poziom wszechświata.

Dla innych był wielowarstwowym systemem widoczności otaczającym niepojętą zagadkę, a dla samego siebie był tą zagadką, tym niewidocznym korzeniem, z którego wyrasta Wszechświat — Wszechświat, który bardzo różni się od naszej wersji, stworzonej przez «zdrowy» rozsądek, zorganizowanej hierarchicznie.