Iwan Kryłow: Moje zwierzęta mówią za mnie

Jako chłopiec zaczął rymować wiersze. Wszedł do historii jako autor bajek. W jego twórczym dziedzictwie znajdują się dzieła wielu gatunków, ale wielki bajkopisarz nie zostawił żadnej autobiograficznej linijki, mimo że żył długie życie. Za to jest rozpowszechniona przyczyna: nie lubił mówić o sobie. Jego imię, patronimik i nazwisko nie były skomplikowane, jednak wszyscy woleli i wolą nazywać go po prostu „dziadkiem Kryłowem”. Nie ma innego rosyjskiego pisarza, o którym krążyłoby tak wiele anegdot-bajek. Często proponowane jest wytłumaczenie: otóż Iwan Andriejewicz uchodził za dużego dziwaka.
Żywot wielkiego unikum, wielkiego dziwaka, znakomitego bajkopisarza, którego życie było pełne zagadek.