Rozchodzące się ścieżki

W każdym z esejów książki kurator i badacz Egor Sennikow wyciąga z nurtu historii losy pojedynczych ludzi: od niegdyś wszechwładnego Lwa Trockiego po zmarłego w hiszpańskiej wojnie domowej lotnika-białogwardzistę Wsiewołoda Marczenkę, od twórczyni "Robotnika i kołchoźnicy" Wery Muchinej po wracającą do Związku po 65 latach poetkę Irinę Odojewcewą.

Wyciąga, aby utrwalić błyskawicznym fleszem, na kilku stronach opowiedzieć, jak obszedł się z nimi XX wiek i iść dalej. Politycy, poeci i artyści, laureaci nagród i emigranci, uchodźcy i powracający – wszyscy oni poruszali się zawiłymi drogami, które czasami wybierali, czasami przyjmowali, godząc się z nieuniknionym.

Urwana, dynamiczna książka, w której z rozproszonych fragmentów składa się portret surowego czasu, w pewnym sensie przypominającego współczesność.