Poetyka marzenia

«Poetyka marzenia» (1960) — przedostatnia książka francuskiego filozofa, teoretyka nauki i sztuki Gastona Bachelarda (1884–1962), którego idee miały wpływ na Barthes'a, Foucault'a, Sartre'a i Derridę. Książka ta poświęcona jest twórczej sile wyobraźni, z której rodzą się poezja i sztuka.

«Marzenie» — to szczególny stan świadomości, różny od snu i racjonalnego myślenia, akt twórczy, który łączy człowieka z światem poprzez niezwykłe obrazy: «…poetyckie marzenia — to wyobrażone życia, które poszerzają granice naszego istnienia i wprowadzają w harmonię z wszechświatem». Autor, analizując archetypy przez fenomenologię dziecięcych marzeń, dochodzi do kosmicznego wymiaru marzenia. Książka ta, napisana lekkim, eterycznym językiem, przeniknięta poezją Shelley'a, Novalisa, Rilkego, pomoże dostrzec magię w prostych rzeczach, znaleźć klucze do twórczości i poczuć terapeutyczną moc marzeń.