Niepraca. Dlaczego mówimy stop

Książka brytyjskiego psychoanalityka Josha Cohena poświęcona jest naszym relacjom z pracą, a dokładniej – wbudowanej w nas wszystkich chęci do niepracy, która wcale nie bezproblemowo współistnieje z pragnieniem pracy – i osiągania sukcesów, prestiżu, dobrobytu, – przy czym, jak twierdzi autor, jest to nie mniej, a być może nawet bardziej istotne, a może nawet decydujące dla człowieka. To pragnienie jest nam znane od dzieciństwa, kiedy łatwo je zaspokajamy, ale uczymy się je tłumić i przyzwyczajamy się do poświęcania wszystkich sił pracy, czasem zapominając, że życie nią się nie wyczerpuje. Czasami rezultatem są wielkie osiągnięcia w wybranym przez nas zawodzie, czasami – depresja, czasami to i to razem. Jak radzić sobie z potrzebą „niepracy”, którą nie można w pełni zrealizować, ale i zaprzeczenie jej, stłumienie w sobie, jest niezwykle niebezpieczne? Autor szuka sposobów na odpowiedź na to, zapewne, nierozwiązywalne pytanie w swoim własnym doświadczeniu życiowym, w historiach swoich pacjentów oraz w losach kilku wybitnych ludzi, którzy z problemem konfliktu między pracą a „niepracą” zderzyli się bezpośrednio – Emilie Dickinson, Orsona Wellesa, Andy'ego Warhola i Davida Fostera Wallace'a. Z autobiograficznych szkiców, notatek psychoanalityka i subtelnych obserwacji na temat natury twórczości składa się ten tekst, dyktowany przez pragnienie Josha Cohena, by zrozumieć siebie i który może nam w tym pomóc.