Ornament i przestępstwo

Zbiór esejów austriackiego architekta Adolfa Loosa (1870–1933) łączy kluczowe prace, które napisał na przełomie XIX–XX wieku. W tytule autor ogłasza ornament «przestępstwem» dla cywilizowanego człowieka i kultury. Radikalność jego idei opiera się na rezygnacji z ozdobnictwa i powrocie do funkcjonalnej i konstruktywnej prawdy. Loos wyśmiewa «potemkinowskie» fasady Wiednia i nawołuje do prostoty, która jest równoznaczna z prawdziwą szlachetnością. W kategorycznych tekstach Loosa estetyczna determinacja łączy się z konserwatywną surowością form. Te eseje, oparte nie na teoretycznych dogmatach, lecz na manifestacyjnym i polemicznym zapałe, wyprzedziły idee modernizmu i położyły podstawy designu XX wieku.