Manuil Sołowiej. Lekarz i talmudysta w epoce radzieckiej

W centrum opowieści — człowiek, który żył w latach 1898–1985. Jego los łączy kilka ważnych tematów: dzieciństwo w żydowskiej osadzie, naukę w jesziwach, pracę w szpitalu Botkina, służbę jako lekarz frontowy oraz zajęcia Torą w warunkach epoki radzieckiej. Zbiór odnosi się do judaiki i religioznawstwa, ale nie ogranicza się do historii życia religijnego. Wspomnienia pokazują drogę człowieka, który łączył zawód lekarza z nieustannym studiowaniem Talmudu. Materiały badawcze uzupełniają osobistą opowieść i ujawniają okoliczności jego biografii i działalności.