Najlepszy z światów

Satyra na codzienność rodzinnych przestrzeni, ciepła czechowska ironia nad małym człowiekiem i estetyka «niezdecydowanego socjalizmu».

Obrazy Władimira Gubarewa, uważane za «nieodpowiednie» w czasach pierestrojki w Rosji i Białorusi, po latach zaczęły we Francji wywoływać poruszenie, a nie śnić się «wyrzuconej» w radzieckim sklepie «doktorowej»! 

Jednak artysta nie zdecydował się na zmianę białoruskiej rejestracji na zagraniczną: widok z okna mińskiego studia, podsłuchane i podpatrzone w kolejkach i tramwajach inspiruje go znacznie bardziej niż zamorskie odległości.