Van Gogh. Samobójstwo społeczeństwa

To krótkie eseje, uhonorowane nagrodą Saint-Beuve, francuski pisarz, poeta i dramaturg Antonin Artaud (1896–1948) napisał po pobycie w szpitalu psychiatrycznym. Poświęca swój tekst człowiekowi, który w naszej kulturze jest klasycznym przykładem szalonego geniusza – Vincentowi Van Goghowi. Własne doświadczenie Artaud pozwoliło mu stworzyć osobisty, żywy i przenikliwy manifest przeciw psychiatrii jako dyscyplinie i jej karnym metodom. Autor obala tezę o szaleństwie Van Gogha, twierdząc, że społeczeństwo, które nie akceptuje nonkonformizmu i wszelkiej inności, samo rodzi tych, których piętnuje jako psychicznie chorych i czasami, jak w przypadku Van Gogha, doprowadza ich nawet do samobójstwa.