Bieleje żagiel samotny. Syn pułku

«Bieleje żagiel samotny» — powieść klasyka radzieckiej literatury Walentyna Katajewa, która weszła do złotego funduszu literatury. Jaskrawy świat, pokazany oczami dziewięcioletnich dzieci, jest pomalowany ciepłymi kolorami letniego Morza Czarnego. Świat ten jest pełen ekscytujących, a czasami i niebezpiecznych przygód dwóch odesskich chłopców, małych świadków i uczestników burzowych wydarzeń pierwszej rosyjskiej rewolucji. Powieść wchodzi w tetralogię «Fale Morza Czarnego» (powieść «Chutor w stepie», 1956; romanse «Zimowy wiatr», 1960; «Katakumby», 1948).

«Syn pułku» — powieść, która przyniosła autorowi wielką popularność. Prawdziwa opowieść o losach chłopca sieroty, który nie złamał się po dwóch latach wędrówki w partyzanckim tyle, w końcu dostał się do «swoich», adoptowanego przez bojowy pułk. Instytucja «synów pułku» od tego czasu umocniła się w armii krajowej; na podstawie powieści powstała sztuka o tym samym tytule i nakręcono film (1946, reżyser V.M. Pronin). Autorowi udało się mistrzowsko oddać współczesność. Rzeczywistość szczegółów codziennego życia wzmacnia poruszający duszę wątek, w którym ból i współczucie są nierozerwalnie związane.

«Kwiatuszek-siedmiokwiatuszek», «Flet i dzbanuszek» i inne wspaniałe baśnie i opowiadania zebrane są pod jedną okładką.

Wspaniałe ilustracje do książki stworzyli klasycy grafiki książkowej Izaak Chinsztajn, Konstanty Rotow, a także mistrzowie malarstwa Orest Werejski, Jurij Rakutin, Weniamin Losin, Wiktor Czyżykow.