Jeden piękny kapcioch

Wiersze Marii Dubikowskiej — to wyjście w inną rzeczywistość. Żyją tam niewidziane zwierzęta — prawdziwery, krokobrokoli i pociąguusienice. Słuchają mumuzuki – kukarekuzyki i biegają kąpać się w Morzu Średzebrowym. I takie w tych wierszach zdarzają się naobroty, że od razu chce się składać minuty z kilometrami i puścić mignięciem w nieskończone niebo.