Konik-Gorbuń

Jerszow Piotr Pawłowicz (1815–1869) — rosyjski poeta i prozaik, nauczyciel szkoły gimnazjalnej. Urodził się w rodzinie urzędnika na Syberii, w jednym z powiatów guberni tobolskiej. Otrzymał wykształcenie na Cesarskim Uniwersytecie Petersburskim, na wydziale historyczno-filologicznym. To właśnie tam, mając 19 lat, Jerszow napisał poetycką baśń o magicznym koniku, który mówił ludzkim głosem. Tą baśnią profesor literatury rosyjskiej Piotr Pletniew, zachwycony talentem studenta, rozpoczął jeden ze swoich wykładów, a potem wskazał na zaczerwienionego autora, siedzącego w audytorium. Przez długi czas uważano, że pierwsze cztery wersy napisał Aleksander Puszkin, któremu Pletniew, bliski przyjaciel poety, pokazał «Konika-Gorbuńka». Później doszli do wniosku, że Puszkin, który bardzo ciepło przyjął poezję, zajął się tylko nieco jej redagowaniem, ale po tym Jerszow sam również 4 razy ją zmieniał. «Konik-Gorbuń» jest napisany czterostopowym chorałem z parzystym rymowaniem. Folklorowa melodyjność, delikatny i trafny humor, niezwykła lekkość wiersza i dzisiaj czynią popularną prawie dwustuletnią baśń — została wydana w 1834 roku; od tego czasu była wznawiana ponad 150 razy, przetłumaczona na 27 języków. Przeszła również okres zapomnienia — cenzuralne zakazy prześladowały ją nie tylko w czasach carskiej Rosji, ale i w sowieckiej. Zdaniem autora, ta baśń — ludowa, w jej podstawie leżą opowieści bałtyckich Słowian i Skandynawów.