Wowa, który dosiadł bomby

Jak to, nie pamiętacie Wowy? Tego samego, który dosiadł bomby? Wtedy krzyczał, że to nie bomba, a pocisk: "Jak już się trafił i nie wybuchł, to teraz na pewno nie wybuchnie!" W ogóle, Wowę nasilo od tego pociska odciągnęli - nie dało się z nim nudzić!
Wowa i jego najlepszy przyjaciel Wład w ogóle nie znają słowa "nuda": ci niesforni marzyciele ciągle coś wyprawiają. Pewnego razu, bawiąc się w "wojnę", Wowa przypadkiem trafił Władowi w oko - a potem zazdrościł mu białej zazdrości: jak to, być rannym to zaszczyt! A innym razem chłopcy zorganizowali zoologiczne dostawy kanarków - tylko się nimi zajmuj, a ptaki same będą się rozmnażać. Tylko sklep potem się zamknął: trafił tam pocisk, inny, nie ten, który Wowa dosiadał.
Opowieść Jurija Nikitinskiego, kontynuując dydaktyczno-rozrywkową tradycję Nosowa, przyciąga do siebie wiele ważnych tematów - przede wszystkim wojnę. Regularne ostrzały artyleryjskie oczywiście zmieniają życie chłopców, ale pozostają jakby w tle, czymś, co ich życia do pewnego momentu nie dotyczy bezpośrednio. Takie jest zbawienne właściwości dziecięcej psychiki, które mistrzowsko odsłania autor.
Książka "Wowa, który dosiadł bomby" otrzymała nagrodę na Nagrodzie Kornejczuka w 2015 roku, a także w literackim konkursie "Nowa książka dziecięca" w 2016. Jurij Nikitinski (urodzony w 1970 roku) przez ćwierć wieku w literaturze dziecięcej stał się autorem ponad dwudziestu książek dla dzieci. Ilustracje Kseni Dereka wzmacniają tę poruszającą historię o Wowie.
Dla młodszych i średnich klas szkolnych.