Ra

Czy starożytni Egipcjanie, Meksykanie, mieszkańcy Wyspy Wielkanocnej i Wikingowie spotykali się ze sobą? Jak i kiedy? Czy naprawdę ocean jest przeszkodą? Czy można przepłynąć setki mil morskich na słabym statku z papirusu? Tak, jeśli na czoło tego niezatapialnego „statku „Ra” stoi odważny norweski podróżnik Thor Heyerdahl (1914–2002). Pokonując burze, spotkania z morskimi potworami, udowodni sobie i całemu światu, że w czasach budowy egipskich piramid ludzie na całym świecie uwielbiali podróże morskie i wcale nie Krzysztof Kolumb był pierwszym Europejczykiem, który postawił stopę na kontynencie amerykańskim. Dzięki mistrzostwu rosyjskiego tłumacza L. Żdanowa (1924–1951), czytelnik tak bardzo zaangażuje się w błyskotliwą opowieść świadka wydarzeń, że zacznie wątpić w fikcyjność historii. Niemniej jednak, temu co napisane należy wierzyć, każde słowo jest prawdziwe! Szczęśliwej podróży! O autorze: THOR HEYERDAHL (1914–2002) – norweski archeolog, podróżnik i pisarz. W latach 1969 i 1970 Thor Heyerdahl zbudował dwie łodzie z papirusu i próbował przepłynąć Atlantyk, wybierając jako punkt wyjścia swój rejs wybrzeże Maroka w Afryce. Celem eksperymentu była demonstracja tego, że starożytni żeglarze mogli dokonywać transatlantyckich przejść na statkach żaglowych, korzystając z prądu kanaryjskiego. Pierwsza łódź, nazwana „Ra”, zaprojektowana na podstawie rysunków i modeli łodzi Starożytnego Egiptu, została zbudowana przez specjalistów z jeziora Czadu (Republika Czadu) z papirusu wydobytego z jeziora Tana w Etiopii i wyruszyła w Atlantyk z wybrzeża Maroka. Po kilku tygodniach „Ra” zaczęła się wyginać z powodu wad konstrukcyjnych i zanurzać rufą w wodzie, ale rejs trwał. W końcu, gdy do amerykańskiego brzegu pozostało kilka setek kilometrów, łódź rozpadła się na części. Załoga była zmuszona opuścić statek. W następnym roku powstała inna łódź, „Ra-II”, udoskonalona z uwzględnieniem doświadczeń poprzedniego rejsu, zbudowana przez rzemieślników z jeziora Titicaca w Boliwii, również wyruszyła w rejs z Maroka, który tym razem zakończył się pełnym sukcesem – łódź dotarła na Barbados, udowadniając tym samym, że starożytni żeglarze mogli dokonywać transatlantyckich przejść. Mimo że celem rejsu „Ra” było jedynie potwierdzenie morskich właściwości starożytnych statków z lekkiego trzcinowca, sukces ekspedycji „Ra-II” został oceniony jako dowód na to, że już w czasach prehistorycznych egipscy żeglarze, celowo lub przypadkowo, mogli odbywać podróże do Nowego Świata. O tłumaczu: LEW LWOWICZ ŻDANOW (1924–1995) – literat i tłumacz w trzecim pokoleniu. Na początku XX wieku jego dziadek Lew Grigoriewicz Żdanow (1854–1951) zdobył dużą popularność swoimi powieściami historycznymi; również jego ojciec – Lew Shiffers był prozaikiem i tłumaczem. Dzieciństwo Lew Żdanowa spędził w Norwegii. Brał udział w II wojnie światowej, której koniec zastał w Berlinie. Debiut literacki tłumacza miał miejsce w 1955 roku, gdy w czasopiśmie „Młodość” opublikowano jego przekład książki Thor Heyerdahla „Podróż na 'Kon-Tiki'”. W ciągu swojego życia Lew Żdanow przetłumaczył ponad 150 książek – z angielskiego, norweskiego, szwedzkiego i innych języków. Dzięki niemu rosyjscy czytelnicy poznali twórczość takich pisarzy jak R. Amundsen, B. Danielsson, J.-F. Cousteau, J. Lindblad, J. Darrel, K. Simak, A. Clarke, R. Bradbury i innych.